شمارهٔ ۸۷
چون رخت مملکت جم نبودچون لبت معجز خاتم نبود
چون رخت ماه فلک هم نبودچون توئی در همه عالم نبود
از تو مارا نه سلام و نه پیامآخر ایدوست کم از کم نبود
غم من جمله ز دل میخیزدهر که را دل نبود غم نبود
سوی صحرا چه روی جان جهانباغ چون روی تو خرم نبود
با چنان زلف بنفشه چه کنیکو بدان بوی و بدان خم نبود
لاله گر رنگ بدان میگیردتا چو روی تو بود هم نبود
گرچه گلرا دهنی خندانستچشمش از رشک تو بی نم نبود