شمارهٔ ۸۳
عشقت آتش در آب داند زدنرگست راه خواب داند زد
زلف دلبند تو بدل بردنپایها بر صواب داند زد
گره از غالیه تواند بستحلقه از مشگ ناب داند زد
آن نمکدان لب از همه کارینمکی بر کباب داند زد
خود نداند نواخت چون چنگمهمه همچون رباب داند زد
لب لعل تو در طرب زائیطعنه ها در شراب داند زد