شمارهٔ ۵۲

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: مدارد۷ بیت

پشتم ز غم فراق خم داردرویم ز سرشک دیده نم دارد

من عشق ترا نهفته چون دارمکم آب دودیده متهم دارد

در زیر گلیم چون توان زد طبلکاندر همه عالمم علم دارد

رویم زغمت برنگ که گشتستبر تو بدوجو تراچه غم دارد

چون من بود و زمن بترحقادرویش که یار محتشم دارد

وصل تو هزار وعده ام دادستآری نه ازین متاع کم دارد

با دلبر می ز جام زر نوشدچون نرگس هر که شش درم دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و دلتنگی شاعر به خاطر فراق و جدایی از معشوقش است. شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به عشق پنهانی‌اش بیان می‌کند و از درد و رنجی که از این جدایی می‌کشد می‌نالد. او به زیبایی‌های معشوق و وعده‌های وصلی که داده شده اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که با وجود همه این غم‌ها، معشوقش ارزشمند و برجسته است. شاعر همچنین به قدرت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند از ارزش این عشق بکاهد. در نهایت، او از لذت‌های عشق و وصال و زیبایی‌هایی که در آن نهفته است سخن می‌گوید.