گنج

شمارهٔ ۵۱

بهار امسال بس خَوش مینمایدچو روی یار دلکش مینماید
ز رنگ لاله‌های نو شکفتههمه صحرا منقش مینماید
مگر گل غافلست از عمر کوتهکه چونین خرم و کش مینماید
بنفشه دوش مِیْ خورده‌ست گوئیکه جعدش بس مشوش مینماید
دل لاله نگر همچون دل منکه در عشقش پُر آتش مینماید
به عینه تاج نرگس همچو ماهستکه پروین گرد او شش مینماید