شمارهٔ ۱۷

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: نگفت۷ بیت

یک بار که لعل او سخن گفتبنگر که چه نغز و دلشکن گفت

هر سرد که دشمنی نگویدامروز بدوستی بمن گفت

صد بار دروغ کرد وعدهوانگاه مرا دروغ زن گفت

من این نه ازو شنیده ام کاینآن نرگس مست تیغ زن گفت

نی نی که هر آنچه گفت با منحقا که بجای خویشتن گفت

گر خود همه کفر گفت دلبرآخر نه بدان لب و دهن گفت؟

گشتست فراخ تنگ شکرتا شکر تنگ او سخن گفت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان گفت‌وگویی جذاب و دلنشین می‌پردازد که بین او و محبوبش رخ داده است. شاعر از زیبایی‌های سخنان محبوبش صحبت می‌کند و به عمق معانی آن‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید گاهی اوقات دشمنی‌ها به زبان نمی‌آیند، اما در دل دوستی‌ها نقل می‌شوند. شاعر همچنین به دروغ‌هایی که از جانب دیگران شنیده، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هر آنچه محبوبش گفته، با حقیقت و از صمیم قلب بوده است. در انتها، او به شیرینی و جذابیت کلام محبوبش اشاره می‌کند که در دلش نشسته است و خاطر نشان می‌کند که حتی اگر محبوب سخنانی غیر ایمانی بگوید، زیبایی و شیرینی آن کلمات همچنان برجسته خواهد بود.