شمارهٔ ۱۵

قافیه: ابیدیگراست۸ بیت

هر وقت دلدار مرا با من خطابی دیگر استبی جرم با من هر دمش از نو عتابی دیگر است

گفتم به جان منت بنه جان بستدی بوسه بدهدر زیر لب می‌گفت زه این از حسابی دیگر است

گفتم به من بگذار جان یا بوسه‌ای ده رایگانگفتا نه این بینی نه آن این خود جوابی دیگر است

گفتم طریقی ساز پس یک ساعتم فریاد رسکز هجر تو جان هر نفس در رنج و تابی دیگر است

گفتا که زر باید کهن ور نیست کوته کن سخننی نی حدیث زر مکن کان فصل بابی دیگر است

گفتم گذر کن سوی من باز آر آب روی منکز طعنهٔ بدگوی من دل در عذابی دیگر است

بگشاد ز اشک چون گهر بر روی من روی دگریا رب ندانست اینقدر کاین آب آبی دیگر است

گفتی که دل شد نیکخو شد با دگر کس مهرجودوشین کجا خفتی بگو کاین خواب خوابی دیگر است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلدارش شکایت می‌کند که هر بار با او صحبت می‌کند، رفتاری متفاوت و عتاب‌آمیز دارد. او خود را عاشق و دل‌باخته معرفی می‌کند و از درد فراق و انتظار می‌گوید. شاعر به دلدارش می‌گوید که به او محبت کند و خواهش می‌کند که زحمتش را کم کند. اما دلدار با کنایه و طعنه پاسخ می‌دهد که این محبت‌ها و گفتگوها حساب و کتاب دیگری دارد. شاعر از دلدار می‌خواهد که به سوی او برگردد تا از زخم‌های کلامی دیگران رهایی یابد و در نهایت در اشاره به خواب و خیال دلدار، می‌پرسد که آیا او به خوبی در خواب دیگران حاضر است. شعر، احساس ناامیدی و درد عاشقانه را به خوبی منتقل می‌کند.