شمارهٔ ۸۶

قافیه: یننباشد۹ بیت

چمن را رنگ و بو چندین نباشدسمن را جعد مشک آگین نباشد

«حاش لِلّه» لبت را جان نخوانمکه هرگز جان چنین شیرین نباشد

به زیبایی رُخت را مه نخوانمکه مه را مشتری چندین نباشد

مجال خواب کی باشد سری راکه شب تا روز بر بالین نباشد

ترا خود هرگز ای بدمهر بد عهدغم حال من مسکین نباشد

مسلمانان! من آن بت می پرستمکه در بتخانه های چین نباشد

شما دین از من بیدل مجوییدکه هرگز بیدلان را دین نباشد

مرا گویند در هجران مخور غمکسی بی دوست چون غمگین نباشد؟

جلال! از دل برون کن نقش رویشکه دوزخ جای حورالعین نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق خود درباره عشق و فراق می‌پردازد. او به زیبایی‌های ظاهری اشیاء و افراد اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌یک از این زیبایی‌ها قابل مقایسه با حس واقعی عشق و دلدادگی نیست. در واقع، او بیان می‌کند که چمن و سمن، لب و رخسار، زیبایی‌هایی هستند که بی‌دوست و دلداده، هیچ ارزشی ندارند. احساس غم و جدایی از محبوب، چنان عمیق است که حتی دینی برای بیدلان وجود ندارد. نهایتاً، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در غیاب عشق و دوستی، زندگی و زیبایی‌های آن بی‌معناست.