شمارهٔ ۵۱

قافیه: اریگذشت۷ بیت

دوش در سودای او بر من به بیداری گذشتروز روشن گشت و بر من چون شب تاری گذشت

از حساب زندگانی کی برد عمری که آنگاه در جان کندن و گاهی به بیماری گذشت

بر رخ چون زعفرانم اشک گلناری چکددر دلم هر گه که آن رخسار گلناری گذشت

عشق شور آغاز کرد و عقل را تمکین نماندروزگار مستی آمد دور هشیاری گذشت

باد فردوس است یا بوی خم گیسوی دوستیا برین در کاروان مشک تاتاری گذشت

گر بنالد همچو بلبل در قفس عیبش مکنعاشق بی دل که عمرش در گرفتاری گذشت

عمر شیرین را به تلخی بگذرانیدی جلالای دریغا! عهد آسانی به دشواری گذشت

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از گذر زمان و تأثیر آن بر زندگی و احساساتش صحبت می‌کند. آنچه که در بیداری و خوابش می‌گذرد، به تلخی و زحمت می‌انجامد. او به تغییرات زندگی، درد و رنج‌هایش، و اشک‌هایی که از عشق می‌ریزد اشاره می‌کند. عشق او را از عقل دور کرده و به مستی کشانده است. همچنین، او از دشواری‌ها و تلخی‌های عمرش صحبت می‌کند و به یاد روزهای آسانی می‌افتد که به زحمت تبدیل شده است. در کل، این شعر نشان‌دهندهٔ مضرات گذر زمان و چالش‌های عشق و زندگی است.