شمارهٔ ۲۶۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یزی۶ بیت

بزن تیغ و مکن تندی و تیزیحلالت باد اگر خونم بریزی

چرا چون دور بر من می کنی جورچرا چون بخت با من می ستیزی

چه شد کز مهربان خود ملولیچه شد کز عاشق خود می گریزی

فکندی شور در ما تا کی آخرشکر شیرینی و بازار تیزی

نسیم دوستی یابد دماغتپس از صد سال اگر خاکم ببیزی

جلال ار یار دارد قصد جانتچه یاری کز سر جان برنخیزی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که با او با محبت رفتار کند و از تندی و خشم پرهیز کند. او از حالتی ناامیدکننده و عدم توجه معشوقش گلایه دارد و می‌پرسد که چرا در این شرایط او را ترک کرده است. شاعر با اشاره به اثر محبت و دوستی بر دل و جان، از معشوق می‌خواهد که به او توجه بیشتری نشان دهد و از عشقش دور نشود. در نهایت، او یادآور می‌شود که اگر معشوق واقعاً دوستش داشته باشد، باید برای او آماده باشد تا جانش را در این راه فدای او کند.