شمارهٔ ۲۳۰

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: ارمن۹ بیت

الا ای گل لاله رخسار منمکن بیش ازین قصد آزار من

تو سلطانی و من ترا بنده امنظر زین بِه انداز در کار من

تو در خواب نازی و آگه نییز طوفان این چشم بیدار من

هَمَت رحمتی در دل آید اگربه گوشَت رسد ناله زار من

هم از پرتو آتش سینه استکه زرد است چون شمع رخسار من

من اندر فراق تو جان می دهمنپرسی که چون است بیمار من

مرا جان و دل آرزومند تُستاگر تو ملولی ز دیدار من

نه جز ناله یک دم مرا همدمی ستنه جز غم کسی هست غمخوار من

نشد کام حاصل به سعی جلالدریغ آن همه سعی و تیمار من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و درد جدایی اشاره دارد. شاعر با گوینده‌ای که به محبوبش خطاب می‌کند، از آزارهایی که از رابطه ناشی می‌شود، ابراز نارضایتی می‌کند. او خود را بنده محبوب می‌داند و از او می‌خواهد که درک کند که چشمانش دردی عمیق را تجربه می‌کنند. شیوه گفت‌وگوی شاعر به گونه‌ای است که نشان می‌دهد او به شدت به محبوب وابسته است و احساس تالم و رنج می‌کند. در عین حال، شاعر از احساسات و ناله‌هایش می‌گوید و به آرزوهایش برای وصال محبوب اشاره می‌کند. در نهایت، او به ناکامی در دستیابی به عشق و آرامش اشاره کرده و حسرت تلاش‌های بی‌نتیجه‌اش را ابراز می‌کند.