شمارهٔ ۲۱۳ قافیه: اربستانیم۳ بیت بیا که داد صبوح از بهار بستانیمبرات بی غمی از روزگار بستانیم بیا که هر چه بدان دسترس بود بدهمز دست و جام مَی خوشگوار بستانیم اگر ز توبه در اندیشه ای به گردن ماکه فتوی از گل و از نوبهار بستانیم