شمارهٔ ۲۱۳

قافیه: اربستانیم۳ بیت

بیا که داد صبوح از بهار بستانیمبرات بی غمی از روزگار بستانیم

بیا که هر چه بدان دسترس بود بدهمز دست و جام مَی خوشگوار بستانیم

اگر ز توبه در اندیشه ای به گردن ماکه فتوی از گل و از نوبهار بستانیم