شمارهٔ ۱۵۸

قافیه: وش۹ بیت

به سر طواف کنم بر در شراب فروشکه حلقه در این کعبه کرده ام در گوش

ز جام باده اگر یافتم حیات ابدعجب مدار که آب حیات کردم نوش

ندانم این مَی ناب از کدام میکده بودکه عاشقان همه مستند و عارفان مدهوش

چنان ز بزم طرب برکشیم نعره شوقکه در حظیره قدس اوفتد غریو و خروش

از آن زمان که سر من گران شد از مَی عشقهمیشه غاشیه سر همی کشم بر دوش

به عهد حُسن تو از عاشقان فغان برخاستبه دور گل ننشینند بلبلان خاموش

مکن ملامت مستان عشق ای هشیار!ببین که پرده خود می درند پرده بپوش

به جان همی خرم آیین و رسم رندان راخلاف شیوه آن زاهدان زرق فروش

اگر جلال بنالد ز شوق معذور استکه هر چه بر سر آتش بود بر آرد جوش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شوق به وصال و زیبایی‌های زندگی است. شاعر از زهره سنگینی عشق سخن می‌گوید و در جستجوی شراب و شادی است. او به طواف شراب‌فروق می‌پردازد و از زندگی ابدی که با نوشیدن باده به دست می‌آید، صحبت می‌کند. عاشقان و عارفان را به تصویر می‌کشد که در یک دنیا مست و مدهوش شده‌اند. شاعر به هیجان و شور ناشی از عشق اشاره می‌کند و به زاهدان که به دنبال ظواهر هستند، انتقاد می‌کند، زیرا او اعتقاد دارد که راز و لذت در حقیقت چیز دیگری است. در نهایت، او به ضرورت احترام به احساسات عاشقانه و شور و شوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی جلال هم باید به خاطر عشق معذور باشد.