شمارهٔ ۱۴۴

قافیه: اهنوز۸ بیت

دلبر نرفت بر سر عهد و وفا هنوزدر سینه کینه دارد و در سر جفا هنوز

بس فتنه ها که خاست ز چشمان شوخ اووان شوخ چشم می ننشیند ز پا هنوز

گر درد من ازو و دوایم ز دیگری ستیک درد ازین مرا بِهْ از آن صد دوا هنوز

زان روشن است دیده بختم که می کنداز خاک آستانه او توتیا هنوز

یک دم نسیم با دم او همدمی گزیدزان دم معطّر است نسیم صبا هنوز

یک قطره خوی ز عارض او بر زمین چکیدجان می دمد ز خاک به جای گیا هنوز

بر در همی زنم سر و می آیدم به گوشکز آستان ما بنرفت این گدا هنوز

روزی تن جلال چو گردد اسیر خاکجانش به درد عشق بود مبتلا هنوز

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وفاداری دلبر اشاره می‌کند که هنوز به عهد و پیمان خود وفا نکرده و در دل خود کینه و جفا دارد. چشمان او فتنه‌های زیادی به وجود آورده و همچنان در جستجوی معشوق است. شاعر احساس درد و درمانی متضاد دارد و می‌گوید که یک دردش از معشوق است در حالی که درمانش از جای دیگر است. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند که تأثیرش بر او آن‌قدر عمیق است که در هر لحظه از او تأثیر می‌پذیرد. شاعر در نهایت با احساس غم و اندوه از جدایی، به درگاه معشوق پناه می‌برد و می‌گوید که عشق او همچنان دردناک است و جانش در عشق اسیر است.