شمارهٔ ۱۱۸

قافیه: نرود۹ بیت

مرا خیال وصالش ز سر به در نروداگر سرم برود عشق او ز سر نرود

من این معاینه با خود به خاک خواهم بردکه حسرت است که هرگز ز دل به در نرود

ز دست هجر تو یک روز نگذرد که مراهزار غصّه و خونابه در جگر نرود

شراب صرف محبّت حرام باد بر آنکه چون رود ز جهان مست و بی خبر نرود

هزار سال بخسبم به زیر خاک و هنوزز لوح سینه من نقش آن به سر نرود

اگر تیغ و سنان قصد جان کند محبوبمحبّت از دل عاشق بی غم و غصه نرود

رواست کز همه عالم نظر فروبندمکه نقش آنکه بود در دل از نظر نرود

حدیث روضه رضوان مکن که خاطر راز کوی دوست به سر منزل دگر نرود

بسوز خرمن عمرت جلال از آتش عشقکه خرمنی که بسوزد به باد بر نرود

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شدت به عشق و دلبستگی خود به معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند این عشق را از ذهن و دل او پاک کند. او می‌گوید حتی اگر جانش را هم به خاطر عشق بدهد، باز هم این احساس از دلش نخواهد رفت. همچنین، شاعر از غم و اندوهی که به خاطر دوری از معشوق احساس می‌کند صحبت می‌کند، و به این نکته اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را از یاد معشوقش منصرف کند. عشق او همواره در دلش نقش بسته و هیچ چیزی نمی‌تواند این عشق را کم‌رنگ کند. شاعر به قدرت و عدم فراموشی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی با گذشت زمان، این عشق در دلش باقی خواهد ماند.