شمارهٔ ۱۰۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اربنالد۹ بیت

چون مرغ سحر در غم گلزار بنالداز غم دل دیوانه من زار بنالد

هر کس که به گوشش برسد ناله زارمبر درد من سوخته بسیار بنالد

بر سوزش من جان زن و مرد بسوزدوز ناله زارم در و دیوار بنالد

ای آنکه ز دردت خبری نیست مکن عیبگر سوخته ای از دل افگار بنالد

گر خسته ای از درد بنالد چه توان گفتعیبی نتوان کرد چو بیمار بنالد

از یا رب صوفی که به سالوس زند بهرندی که به سوز از در خمّار بنالد

آن دوست مخوانید که از دوست بگرددو آن یار مخوانید که از یار بنالد

روزیش خلاصی بنمایند که تا چنداندر قفس آن مرغ گرفتار بنالد

هر شب چو جلال از غم آن غمزه چه نالی؟هر کس که خورد تیر به ناچار بنالد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و غم عمیق شاعر است که خود را مانند مرغ سحر در غم و اندوه می‌بیند. شاعر از ناله‌هایش می‌گوید و تأکید می‌کند که هر کس صدای او را بشنود، از درد او احساس سوز و گداز خواهد کرد. او از کسانی که از درد دیگران بی‌خبرند می‌خواهد تا قضاوت نکنند و می‌افزاید که هنگامی که کسی از گناه و درد رنج می‌برد، نمی‌توان عیب او را گرفت. همچنین، شاعر به دوستی که از یار خود دور شود، انتقاد می‌کند و از وضع خود و دردهایش می‌نالد. در نهایت، او آرزو دارد که روزی از این قفس رهایی یابد و دیگر ناله نکند.