شمارهٔ ۹۸۲

قافیه: رم۶ بیت

جانا ز دست عشق تو فرسوده خاطرمگر دورم از نظر به دل و جانت حاضرم

منظور من تویی به جهان ای جهان جانوز دیده بر جمال تو ای دوست ناظرم

چون من کسی ندید خریدار در جهانجان می‌فروشم و غم عشق تو می‌خرم

من معتقد به حسن و جمالت شدم چنانککز مهر وی دوست به خورشید ننگرم

از روزگار هجر به جان آمدم بیاجان را کنم فدات گر آیی شبی برم

با وصل دوست دوزخ ما هست چون بهشتبا هجر دوست جنّت مأوا کجا برم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق شدید به محبوب سخن می‌گوید. او به تصویر محبوبش چشم دوخته و با وجود دوری، همیشه در دل و جانش حضور دارد. شاعر اعلام می‌کند که در جهان تنها خواسته‌اش محبوب است و به خاطر عشق او حتی جانش را می‌فروشد. او به قدری شیفته‌ی زیبایی محبوبش شده که دیگر به خورشید نگاه نمی‌کند. در نهایت، او از درد فراق می‌گوید و به محبوب پیشنهاد می‌دهد که اگر به نزد او بیاید، جانش را فدای عشقش خواهد کرد و می‌گوید که زندگی با وصال محبوب بهشت و با هجر او دوزخ است.