شمارهٔ ۹۵۵

قافیه: ارم۷ بیت

باد صبا خدا را بگذر سوی نگارمعمری بگو به سختی در هجر می‌گذارم

گر باز حال زارم پرسد ز تو خدا رابا او بگو که تا کی داری در انتظارم

فریاد من به کیوان برشد ز دست هجرترحمی بکن به حالم زان رو که سخت زارم

صبرم نماند باری در هجر تو از این بیشچون چشم زخم جانا از خود جدا ندارم

تو سرو جان مایی بادا فدا جهانتکز آتش فراقت چون خاک رهگذارم

گرچه عزیز مصری بنگر به حال یوسفبودم عزیز دلها جانا مدار خوارم

گر جان ز بنده خواهی خیل خیال بفرستای نور دیده تا جان در دم بدو سپارم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به باد صبا می‌گوید که پیامش را به محبوب برساند و از درد و رنجی که به‌خاطر دوری او کشیده، سخن بگوید. او از خداوند می‌خواهد که از حال زار او مطلع شود و از محبوبش بپرسد که تا چه زمانی باید منتظر بماند. شاعر درباره شکیبایی خود ذکر می‌کند که دیگر طاقت ندارد و از وابستگی و عشق به محبوبش می‌گوید. او خود را در آتش عشق می‌بیند و از محبوب می‌خواهد که درک کند که با وجود درد و فراق، هنوز عاشق اوست. در نهایت، او به محبوب می‌گوید که اگر جانش را می‌خواهد، می‌تواند به راحتی بگیرد چرا که او تمام وجودش را فدای عشق می‌کند.