شمارهٔ ۹۱۴

قافیه: اکردهام۷ بیت

تا سر کوی تو مأوا کرده‌امدولت وصلت تمنّا کرده‌ام

بوی زلفت می‌دهد باد صبازان سبب آهنگ صحرا کرده‌ام

دل همی خواهد که جوید مسکنیمن سر زلف تو پیدا کرده‌ام

نام خود را در جهان از عشق توعاشق و بدنام و رسوا کرده‌ام

در جهان بی قدّ او در پیش سروناکسم گر سر به بالا کرده‌ام

دست در زلفین او خواهم زدنباز بنگر تا چه سودا کرده‌ام

خاک کویت را به جای توتیادر جهان بین روشنی‌زا کرده‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او گفته است که به خاطر عشق و زیبایی معشوق، تمام زندگی‌اش را در کنار او قرار داده و همه چیز را فدای ایشان کرده است. شاعر احساس می‌کند که زلف معشوق بوی خوشی دارد و او را به سراغ صحرا می‌کشاند. دلش می‌خواهد در جوار معشوق ساکن شود و نامش را از عشق او شناسایی کند، هرچند که این عشق او را به رسوایی کشانده است. همچنین به وجود آمدن احساسات عمیق و جنون‌آمیز در دل او نسبت به معشوق، و عشقش به او را به زیبایی ترسیم می‌کند. او حتی خاک کوی معشوق را از ارزش بیشتری نسبت به طلا می‌داند و همه چیز را به عشق او مربوط می‌کند.