شمارهٔ ۹۰۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ام۷ بیت

ای سرو ناز رسته دمی سوی ما خرامتا از هوای قد تو یابیم احتشام

گر بگذری به سوی چمن سرو و نارونافتد به پیش قامت زیبات در خرام

مرغ دل ضعیف مرا بال و پر بسوختای نور هر دو دیده ز اندیشه‌های خام

بر حال زار من چو ترحم نکرد یاریارب دلست در بر دلدار یا رخام

من شیرگیر غمزه غمّاز او شدموز هیچ رو چو آهوی وحشی نگشت رام

همچون رکاب در قدمش خواستم شدنپیچید ابرش نظرش را ز ما لگام

بنمای دیده تا که شود دیده روشنمزان رو که نیست کار جهان را از او نظام

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت یک معشوقه اشاره می‌کند و آرزوی دیدن او را دارد. او از عواطف سرشار خود نسبت به این معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه زیبایی او تأثیر عمیقی بر دلش گذاشته است. شاعر همچنین از غم و اندوه خود به خاطر دور بودن از معشوقه و تلاش برای جلب توجه او سخن می‌گوید. او تمنا می‌کند که معشوق را ببیند تا دلش روشن شود، زیرا به تیره‌همگی و بی‌نظمی دنیا اشاره دارد که به نظرش ناشی از دوری از معشوق است. در نهایت، او خود را در برابر معشوق به شدت آسیب‌پذیر توصیف می‌کند و از بی‌تابی و حسرتی که به خاطر دوری از او دارد، می‌گوید.