شمارهٔ ۸۸۰
چون ندادم آن ستمگر کام دلتا به کی باشم چنین در دام دل
روی بنما با همه جور و جفاتا شود یک لحظهام آرام دل
ای صبا از روی دلداری ببرپیش آن جان و جهان پیغام دل
گو من از دست فراقت سوختمچون درین سودا بپختم خام دل
روی چون خورشید تو صبح جهانزلف شبرنگ تو باشد شام دل
پسته لعل تو باشد عید روحچشم مخمور جهان بادام دل
من ز وصلت باز محرومم چرادشمنم باشد چنین ناکام دل
از شراب وصل خویشم مست کنگر ز لعل دوست باشد جام دل
هست از آغاز عشقت آتشیدر جهان تا چون شود فرجام دل