شمارهٔ ۸۷۸

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: نگدل۷ بیت

جهان خرّم و ما چنین تنگدلز جور بتی مهوش سنگدل

اگر هست چشم خوش او خمارمرا او گرفته‌ست در چنگ دل

مرا میل بر صلح و در وصل دوستورا صلح بر هجر و بر جنگ دل

چو مطرب زند راه وصلش ز جانبه صوتم دو گوش و به آهنگ دل

کسی را که بهرام باشد نوندچگونه دهد او بجز جنگ دل

اگر بخت یاری دهد دلبرابشویم به فضل تو از زنگ دل

جهان در سر کار او شد خراباز آنم چنین خسته و تنگدل

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس ناکامی و دل‌تنگی خود سخن می‌گوید. او به زیبایی محبوبی اشاره دارد که دلش را گرفته و از این رو به شدت دلتنگ و پژمرده است. او ن دارد که با وجود تمایل به صلح و نزدیکی به محبوب، همه چیز به هجران و جدایی می‌انجامد. شاعر همچنین به موسیقی و آهنگی که او را به وصال محبوب می‌کشاند اشاره می‌کند، اما در عین حال، جنگ و درگیری دل را تجربه می‌کند. اگر بخت با او یاری کند، امیدوار است که از این درد و دل‌تنگی رهایی یابد. در نهایت، او از ویرانی جهان به خاطر عشق و حسرتی که بر دل دارد، سخن می‌گوید.