گنج

شمارهٔ ۸۷۷

من نمی‌یابم دوای درد دلبا که گویم ماجرای درد دل
درد دل گر باشد از عشقت دوامی‌کشم از جان بلای درد دل
از طبیب دل دوایی خواستمگفت می‌دانم دوای درد دل
از لب و رخسار خود کردم دواگلشکر بهر شفای درد دل
غیر درد عشق اگرچه راحتستمن نمی‌خواهم به جای درد دل
گر نمی‌دانی که درد من ز چیسترنگ روی من گوای درد دل
مرغ جانم را پر و بالش بسوختاز فراقت در هوای درد دل