شمارهٔ ۸۵۹

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انمشتاق۶ بیت

چنان به وصل تواَم از میان جان مشتاقکه هست مردهٔ بیچاره بر روان مشتاق

اگرچه دوست چنان نیست با من مسکینبه وصل دوست ز جان و دلم همان مشتاق

به روی دوست چه گویم چگونه مشتاقمچنانکه بلبل بی دل به گلستان مشتاق

من از جهان به تو مشتاقم ای پری رخساروگرچه نیست تو را دل به دوستان مشتاق

منم به جان تو جانا که نیست خاطر منبه هیچکس بجز از دوست در جهان مشتاق

وصال کعبه مقصود ار اتّفاق افتدبه جان تو بدواند به سر روان مشتاق

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساس عمیق و طاقت‌فرسای خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند. او با بی‌تابی از عشق و اشتیاق به وصل معشوق می‌گوید و خود را به مرده‌ای تشبیه می‌کند که بدون او زندگی نمی‌کند. همچنین، عشق او به محبوب به قدری شدید است که حتی اگر محبوب به او توجهی نداشته باشد، او همچنان عاشق است. شاعر خود را مانند بلبل در باغی زیبا توصیف می‌کند که فقط به گل‌های محبوبش می‌اندیشد. او عشق به معشوق را بالاتر از هرگونه وابستگی دیگر در دنیا می‌داند و در نهایت، وصال به محبوب را به عنوان هدفی مقدس و ارزشمند می‌ستاید.