شمارهٔ ۸۴۰

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ایش۷ بیت

بر ما گذر ار آرد در دیده کنم جایشجان در تن ما آید از قد دلارایش

ایثار قدوم او جز جان چه بود ما راتا همچو درم ریزم بر قامت و بالایش

جانانم اگر روزی در باغ گذار آردصد سرو خجل گردد از قد دلارایش

گل گر رخ او بیند در دست فرو ریزدسرو ار قد او بیند پیچیده شود پایش

جستم گل خوش بویی در باغ مرا گفتندگل در عرق شرمست از عارض زیبایش

گفتم به چمن سروی چون قامت او باشدگفتا نبود در باغ یک سرو به همتایش

جانست مرا لعلش در ما چه زنی آتشبا دست سر زلفش زنهار مپیمایش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته است. شاعر با بیان احساسات عمیق خود، به عظمت قامت و قد دلنشین یار اشاره می‌کند و به شباهت‌های او با گل و سرو می‌پردازد. او اعتراف می‌کند که هیچ چیزی به زیبایی محبوبش وجود ندارد و هر آنچه در باغ و چمن می‌بیند، کمتر از اوست. همچنین شاعر به معضلات عشق و آتش درون ناشی از زیبایی معشوق اشاره کرده و از دوری و خطر نزدیک شدن به او هشدار می‌دهد. در کل، شعر به زیبایی و شدت احساسات عاشقانه می‌پردازد.