شمارهٔ ۸۱۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: س۶ بیت

ای مرا خیل خیالت هم نفسجز خیالت خود نمی‌خواهیم کس

از خیالم تن خیالی گشته استاز وصالم یک شبی فریاد رس

یاد ما نگذشت یک شب در دلتعیب نبود هیچ دریا را ز خس

گر تو را صبرست از ما سالهادر جهان ما خود تو را داریم بس

در هوای آن رخ گلبرگ توبلبلی بودم گرفتار قفس

بلبلی مستم به بوی و رنگ تومن شکستم این قفس را زین هوس

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و دلبستگی خود به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که جز خیال معشوق هیچ چیز دیگری نمی‌خواهد و حتی بدنش نیز به خاطر خیال او مجسم شده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که هرگز یادش را فراموش نکند و بر این باور است که اگرچه ممکن است معشوق به او توجهی نداشته باشد، اما او همیشه معشوق را در قلب دارد. او در عشق خود به معشوق مانند بلبل گرفتار قفس بوده و به خاطر عشقش قفس را شکسته است. این شعر نشان‌دهنده عمق احساسات و دلبستگی‌های عاشقانه شاعر است.