شمارهٔ ۷۶۶

قافیه: ستمدگر۴ بیت

از شراب وصل او مستم دگروز غم بیهوده وارستم دگر

تا چو سرو از پیش ما برخاستیبا غم روی بنشستم دگر

تا گشادی طرّهٔ زلف سیاهجان و دل در کار تو بستم دگر

گفتم از دامت برون آیم به صبرکرده‌ای از زلف پا بستم دگر