شمارهٔ ۶۲۷

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: افکند۷ بیت

دل ستد از دستم و در پا فکندآتش عشقش به دل ما فکند

بانگ ز عشّاق برآمد تمامزلف ز رخسار چو بالا فکند

زلف پریشان تو باز آن دلمبردش و در بوته سودا فکند

پرده برانداخت ز روی آفتابتابش اندر دل خارا فکند

از نظرم دور نشد یک زمانتا نظری بر من شیدا فکند

عشق تو بربود ز ما صبر و هوشدر دو جهان حسن تو غوغا فکند

دام سر زلف تو بس صید کردمرغ دل ما نه به تنها فکند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و درد فراق صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق معشوقش دل او را دچار درد و آتش کرده و عشق او در دل همه عاشقان طنین‌انداز شده است. زلف معشوقش به طرز جاذبه‌ای قلب او را گرفته و او را به حالت جنون انداخته است. همچنین، تغییرات چشمگیر معشوق به حدی است که هیچ لحظه‌ای از یاد او دور نمی‌شود و عشق او در دو جهان سر و صدای زیادی به پا کرده است. شاعر از دام زلف معشوق می‌گوید که دل او را به دست آورده و او را در عشق خود فرامی‌خواند.