شمارهٔ ۵۹۹

قافیه: انامد۶ بیت

دل من در طلبکاری وصل تو به جان آمدز دست جورت ای دلبر جهانی در فغان آمد

ز جورت گفتم ای دل ترک مهرش کن مکش خواریجوابم داد و گفت آری به دل گر بر توان آمد

چو چشم مست خون خوارش خطا کرد از جفا بر مناشارت کرد بر ابرو و دردم در کمان آمد

هر آن تیری که بگشود او ز شست و غمزه و ابروچو دیدم ناگه از هر سو به جان ناتوان آمد

ز یادت در همه عمرم نگشتم یک زمان خالیزمانی مهربانی کن که از غم دل به جان آمد

جهان را جز غم رویت نباشد در جهان کاریتو گویی از برای مهر رویت در جهان آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق و شدید عاشقانه یک فرد به محبوبش است. شاعر از دلتنگی و درد و رنجی که برای وصل محبوبش متحمل می‌شود، سخن می‌گوید. او به تأثیرات منفی جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید که هر لحظه بدون یاد محبوب، برایش سخت و دشوار است. شاعر از تیرهای غم که به دلش وارد می‌شود، و از زیبایی و جاذبه‌های محبوب می‌نویسد که او را می‌زند و به درد و رنجش می‌افزاید. در نهایت، شاعر درخواست می‌کند که محبوبش لحظه‌ای به او مهربانی کند تا از غم دلش کاسته شود.