شمارهٔ ۵۹۶

قافیه: رامد۷ بیت

دوشم ز در آن شمع دلفروز درآمدو آن تیره شب هجر نگارم به سر آمد

عمریست بپروردمش از آب دو دیدهتا قامت آن سرو دلارا به بر آمد

من منتظر وعده آن عمر گرامیتا همچو سهی سرو شبی در گذر آمد

گفتم که زدم ناله بسی در شب هجرانالمنة لله که چنین کارگر آمد

امسال ز خون جگر ماست تو دانیکاین گلبن مقصود جهان بارور آمد

لیکن چه توان کرد نصیب من از آن گلیا خار جفا یا همه خون جگر آمد

من خسته به هجران قدمی بر سر ما نهتا بانگ برآرند که عمرش به سر آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق عاشقانه و درد جدایی است. شاعر در آغاز از ورود محبوب به زندگی‌اش و پایان شب تاریک جدایی صحبت می‌کند. او سال‌ها با اشک‌هایش محبوب را پرورش داده تا به زیبایی او برسد و منتظر وعده دیدارش بوده است. شاعر از درد و رنجی که در زمان جدایی متحمل شده یاد می‌کند و به شوق و شکرگزاری خود بابت آمدن محبوب اشاره دارد. اما در عین حال، او از تلخی و ناچاری برخورد با وفور غم و اندوه در عشقش نیز می‌گوید و حسرت می خورد که آیا نصیبش از عشق واقعی، جز درد و رنج خواهد بود یا نه. در پایان، شاعر به حالتی از ناامیدی می‌رسد و از گذر عمر و پایان آن سخن می‌گوید.