شمارهٔ ۵۱
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: یدبیا۷ بیت
دلم ز دست فراقت به جان رسید بیابیا که پشت امیدم ز غم خمید بیا
بگشت پیک نظر در جهان بسی باریچو روی خوب تو جانا کسی ندید بیا
شبی ز روی عنایت هوای ما کردیز باد صبح دو گوشم چنین شنید بیا
بیا که غنچه بستان دل ز دست فراقز شوق روی تو صد پیرهن درید بیا
بیا که تا تو برفتی ز دیدهام دل تنگهزار دست ندامت ز غم گزید بیا
تو سرو ناز چمن پروری و مسکین دلبه خاک راه تو چون ما به سر دوید بیا
بیا و ناز مکن بیش ازین که جسم ضعیفجهان فروخت و غمت را به جان خرید بیا