شمارهٔ ۴۵۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: رد۹ بیت

الا ای سرو ناز نازپروردتنت بادا جدا از رنج و از درد

عزیز من خبر داری ز حالمکه روز هجر تو با ما چه‌ها کرد

نگارینا به حالم رحمت آورکه با غم جفتم و از وصل تو فرد

تو می‌دانی که از هجر تو دارمسرشکی ارغوانی و رخی زرد

به درد عشق جانانم قرینستدلی گرم و رخی زرد و دمی سرد

نیارم بر سر کویت گذشتنکه با عشقت نیارم شد هماورد

مبادا کز من خاکی نشیندنگارینا دمی بر دامنت گرد

تو بس شیرین زبان یاری همانابه شیر و شکّرت مادر بیاورد

جهان درباز جان و دل که جان رادریغ از کس نمی‌دارد جوانمرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و شوقی است که شاعر به معشوقش دارد. شاعر از درد و رنجی که به خاطر جدایی از محبوبش متحمل شده، صحبت می‌کند و از او می‌خواهد که به حالش رحم کند. او به غم و اندوه ناشی از این جدایی اشاره می‌کند و از وضعیت جسمی و روحی خود می‌گوید؛ چهره‌ای زرد و دل پر از درد. شاعر به معشوقش می‌گوید که نمی‌تواند بر سر کوی او عبور کند و از این می‌ترسد که نامش بر زمین بماند. در نهایت، با اشاره به شیرینی کلام معشوق و اهمیت جوانمردی در این دنیا، پیام عشق و اشتیاق را بیان می‌کند.