شمارهٔ ۴۵۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لمیبرد۸ بیت

چشم خواب‌آلود او بنگر که چون دل می‌بَرَددرد عشقش از دل ما صبر مشکل می‌بَرَد

گر گمان دارد که بر گردم من از کویش به جورشک ندارم کان نگارم ظنّ باطل می‌برد

موج دریای بلای عشق او بالا گرفتلاجرم ملاح جان کشتی به ساحل می‌برد

زآب دیده من درخت قامتت پرورده‌امباغبان چون سعی کرد از میوه حاصل می‌برد

تا به دست آرد به خون دل ز هر سو توشه‌ایدر جهان نامرادی رنج سایل می‌برد

ای دل محزون نظر کن کز جفای روزگارای بسا دانا که اکنون جور جاهل می‌برد

ای بسا بار گنه کز این جهان بر دوشم استزان سبب شخص ضعیفم بار کاهل می‌برد

زینهار ای دل تو غم کمتر خور و در ماه پیچدر خیال روی دلبر کان غم از دل می‌برد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و غم عشق است. شاعر از خواب آلودگی چشم محبوب سخن می‌گوید و می‌گوید که این عشق، صبر را از دلش می‌برد. او به محبوبش می‌گوید که اگر فکر می‌کند او از او دور خواهد شد، اشتباه می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که مشکلات و بلایای عشق او را به جایی نمی‌رساند. از طرف دیگر، شاعر به دردهایی که در زندگی تحمل کرده اشاره می‌کند و می‌گوید که بار گناه بر دوشش سنگینی می‌کند. در پایان، شاعر از دل خود می‌خواهد که کمتر غم بخورد و به یاد روی دلبرش باشد، زیرا آن عشق می‌تواند غم را از دلش براند.