شمارهٔ ۴۱۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رافتاد۷ بیت

تا دیدهٔ من بر رخ همچون قمر افتادراز دلم از پردهٔ محنت به در افتاد

دیگر نکند چشم به خورشید جهانتابآن را که بدان طلعت چون مه نظر افتاد

بر بوی گذاری که کند بر سر او دوستچون خاک دل شیفته در ره گذر افتاد

در کوی فراقت صنما عاشق مسکیندلداده به جان از غم جان بی خبر افتاد

آن طرّه هندو که به بالات حسد بردآشفته و سرگشته به کوه و کمر افتاد

گفتم که به پات افکنم این سر چو بدیدمپیش قدمت جان و جهان مختصر افتاد

حال دل مجروح من خسته چه پرسیعمریست که از کار جهان بی خبر افتاد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حس عاشقانه و تاثیری که زیبایی معشوق بر دل او گذاشته سخن می‌گوید. او روایت می‌کند که وقتی به چهره معشوقش نظاره می‌کند، تمامی رازهای دلش آشکار می‌شود و دیگر به هیچ‌چیز جز او توجه ندارد. همچنین، او از دلتنگی و غم عاشقی صحبت می‌کند و اینکه قلبش در خیابان‌های عشق، بی‌خبر از دنیا، رنج می‌کشد. شاعر به جنون و بی‌تابی ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که تمام هستی‌اش به پای معشوقش همواره فدای می‌شود. در نهایت، او بیان می‌کند که دل مجروحش از غم سال‌هاست که از دنیا بی‌خبر مانده است.