شمارهٔ ۳۸۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ایت۷ بیت

چرا با ما چنینی بی عنایتمکن جوری به جانم بی نهایت

ز حد بگذشت جانا جور بر منجفا را نیز باشد حد و غایت

گناهی جز وفاداری ندارمستان از من بدین معنی جفایت

تویی شاه جهان از روی رحمتنظر فرما خدا را بر گدایت

گرم بر جان دهی فرمان روانستچگونه سر کشم از حکم و رایت

به جان آمد دل من از جفاهابگو تا کی کشم جور از برایت

گرم یک شب به لطف از در درآییکنم جان و جهان ایثار پایت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که چرا به او بی‌توجهی می‌کند و این بی‌محلی به شدت بر جانش اثر گذاشته است. او از معشوق می‌خواهد که جفاها را در حد معقول نگه‌دارد، زیرا او تنها گناهش وفاداری به معشوق است. شاعر به معشوق به عنوان شاه جهان اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که با رحمتش به حال او نگاهی کند. او می‌گوید که اگر معشوق به او لطف کند، حاضر است جان و جهانش را برای او فدای کند. به‌طور کلی، این شعر به احساس درد و ناامیدی شاعر در برابر بی‌توجهی معشوق و تمایل او به دریافت محبت و لطف از سمت معشوق می‌پردازد.