شمارهٔ ۳۸۳
ای دوست بگو که چیست رایتتا کی بکشم جفا برایت
بر خون منت گرت مرادستسر چون بکشم ز حکم و رایت
هرچند جفا کنی تو بر مابیرون نکنم ز دل وفایت
بر ما بگذر چو سرو جانادر دیده کشیم خاک پایت
از جان و دل اشتیاق باریداریم به دوست بی نهایت
بر جوی دو چشم ما فرود آیتا در دل و جان کنیم جایت
سلطان جهان تویی به تحقیقمیپرس ز حالت گدایت