شمارهٔ ۳۷۷
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: امت۷ بیت
تا کی کشم ای دوست ز خود کرده ندامتتا چند کشد دل ز غم عشق ملامت
مستغرق غم گشته به دریای تحیرباشد که از این ورطه درآیم به سلامت
درده به من تشنه لب آبی که ازین بیشدر آتش هجران نتوان کرد اقامت
برخیز به بستان که سهی سرو نشستهستبر خاک خجالت صنما زآن قد و قامت
دل خال تو را دید و به زلف تو درآویختتا عاقبت الامر درافتاد به دامت
مسکین تنم از خاک درت برفکند دلتا کشته شود بر سر کویت به علامت
از دست تو ای چرخِ سیهروی شب و روزفریاد جهان سوز زنم تا به قیامت