شمارهٔ ۲۸۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رنیست۷ بیت

ما را ز سر کوی غمت راه به در نیستمشکل که جز این کوی مرا روی دگر نیست

دل بردی و جان را به غم عشق سپردیو امروز غذایم بجز از خون جگر نیست

این شب چه شب محنت ایام فراقستفریاد که در وی اثر صبح مگر نیست

در ظلمت این شب که تواند قدمی رفتکاین راه پر از خوف و امّید سحر نیست

از آتش هجران تو بگداخت جهانیواندر دل خارای تو یک ذرّه اثر نیست

نگذشت چرا بر من خاکی ز سر لطفآن سرو گل اندام که بر ماش گذر نیست

در مکتب عشاق بسی سعی نمودیمما را بجز از آیت عشق تو ز بر نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و عذابی که به خاطر فراق محبوبش متحمل می‌شود، سخن می‌گوید. او می‌گوید که راهی به جز کوی معشوق ندارد و هیچ امیدی به تغییر وضعیتش نیست. دل و جانش در دست عشق گرفتار شده و تنها غذایی که می‌تواند بخورد، خون جگرش است. شب‌ها را با درد و محنت سپری می‌کند و در دل تاریکی، هیچ راهی برای پیشرفت نمی‌بیند. عشق محبوبش جهانی را به آتش کشیده و اشتیاق او در دل محبوب وجود ندارد. شاعر گله‌مند است که چرا مورد لطف محبوب قرار نگرفته و او را فراموش کرده است. در نهایت، او به تلاش‌های خود در مکتب عشق اشاره می‌کند و می‌افزاید که جز محبت محبوبش، هیچ چیز دیگری برای او اهمیت ندارد.