شمارهٔ ۲۴۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اریست۷ بیت

مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریستورنی به جهانم بجز این کار چه کاریست

بازآی که روشن شودم دیده به رویتکز هجر تو بر مردمک دیده غباریست

ای دوست مپندار که ما را شب هجرانبی روی دلارای تو خوابی و قراریست

بی مار میسّر نشود گنج و ز گلزاردیدی تو گلی تازه که بی صحبت خاریست

زین بیش میازار دل خستهٔ ما راای دوست که آزار دل خسته نه کاریست

منصور انا الحق زد و بر دار زدندشای دیده در او بنگر و بنگر که چه داریست

مشتاق تو بسیار و هوادار تو بی حددر زمرهٔ عشاق، جهان در چه شماریست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و longing (اشتیاق) از طرف شاعر می‌پردازد. شاعر از دو جهان صحبت می‌کند و می‌گوید که تنها کاری که در این جهان وجود دارد، عشق و وصال است. او از دوست می‌خواهد که برگردد تا چشمش به روی او روشن شود، چرا که جدایی خاری است بر دیده‌اش. شاعر تأکید می‌کند که شب‌های جدایی بدون حضور محبوب، بی‌خواب و آرام هستند. او به درد دل خود اشاره می‌کند و از آزار دادن دل خسته‌اش پرهیز می‌کند. در نهایت، شاعر با یادآوری منصور حلاج و فداکاری او در راه عشق، به شدت اشتیاق خود برای وصال معشوق را ابراز می‌کند و می‌پرسد که در زمره عاشقان، او چه جایگاهی دارد.