گنج

شمارهٔ ۱۹۶

نگارا روی تو ماهی تمامستمهش در کوی تو راهی تمامست
دو ماهم وعده‌ای دادی به وصلتفراقت در دلم ماهی تمامست
ز درد هجر آن روی چو گلناررخ جانم ز غم کاهی تمامست
دو چشم مست شوخت ای نگارینبه خون بنده بی راهی تمامست
اگر آیینه جانست رویتبه تندی گر کشم آهی تمامست
چو سرو انداز جانا سایه بر ماکز آن سایه مرا جاهی تمامست
نظر کن بر من بی دل خدا راکه دل دانی نظرگاهی تمامست
ندارد یوسف مصری گناهیعزیز من ورا گاهی تمامست
دو شاه اندر یکی کشور نگنجدجهان را گوییا شاهی تمامست