شمارهٔ ۱۶۶
شراب هجر تو بسیار خوردمهنوز از مستیم در سر خمارست
به وصلم یک زمان بنواز یاراکه ما را با غم عشق تو کارست
مکن زین بیش بر من جور و خواریکه جان من ز هجران تو زارست
بجز نیکی نماند در جهان هیچتو نیکی کن که نیکی یادگارست
نظر بر حسن سیرت هست ما رابه صورتهای بی معنی چه کارست