شمارهٔ ۱۶۵
جهانی سر به سر چون نوبهارستبه باغستان جان گلها به بارست
زمین همچون زمرّد سبز گشتههمه صحرا ز گل نقش و نگارست
همه بستان پر از گلهای رنگینهزاران بلبل اندر شاخسارست
لب جو سر به سر خیری و سوسندرخت ارغوان بس بیشمارست
ز عشق گل میان بوستانهافغان بلبل و بانگ هزارست
بیا یک دم که با هم خوش برآییمچو میدانی که عالم در گذارست
چرا از بوستان وصلت ای جاننصیب خاطر ما جمله خارست