شمارهٔ ۱۴۱۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ویی۹ بیت

جفا تا کی کنی بر ما نگوییبه خون دیده رویم چند شویی

به جان آمد دل من از جفایتمکن زین بیش با ما تندخویی

مکن زین بیش خواری بر عزیزانکه در عالم نماند جز نکویی

چو جان و دل بدادم در غم توبگو تا از من مسکین چه جویی

دلا بنشین و کنج عافیت گیربه کوی بی وفایان چند پویی

ندارد با من او یاری نداردجهان با درد بی درمان چه گویی

بجز صبرت نباشد هیچ تدبیرکه با درد و غمش سنگ و سبویی

چو رفتت آبرو در عشق بازیمکن با طبع و خویش سخت رویی

به جان تو که بوی مهرت آیداگر یک روز خاک ما ببویی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از دل‌بردن و سختی‌هایی که از معشوق کشیده است، گلایه می‌کند. او می‌گوید که افزایش جفاها و تندخویی معشوقش دیگر از طاقت او فراتر رفته و به او هشدار می‌دهد که در عالم جز خوبی و نیکی باقی نمانده است. شاعر با بیان احساسات عمیق خود نشان می‌دهد که چگونه دلش در غم معشوق داغدار است و نمی‌داند چه باید بکند. او به معشوق می‌گوید اگر از او هیچ نخواهد، حداقل به یاد محبتش باشد و از بی‌وفایی دوری کند. در نهایت، او به خود و دیگران یادآوری می‌کند که باید صبر داشته باشند و در عشق، با سختی‌ها مواجه شوند.