شمارهٔ ۱۲۹۰
چرا بی جرم با ما جنگ داریهمه سوی جفا آهنگ داری
نگویی کز چه رو ای دوست جاناچو گل یک هفته بو و رنگ داری
دل ما با دهان تست از آن رویدهانی چون دل ما تنگ داری
مرا نام لبت کام زبانستتو نامم بشنوی زان ننگ داری
چو چشمت در جهانداری نگاراهزاران شیوه و نیرنگ داری
دلا در چنگ غم چون نِیْ همی نالکه باد از وصل او در چنگ داری
به چشم دل نمیبینی جهان راکه بر آیینهٔ دل زنگ داری