شمارهٔ ۱۲۸۰

قافیه: ندی۷ بیت

بگو چگونه دهم شرح آرزومندیکه گر بیان کنمت حال خویش نپسندی

چه باشد ار نظری سوی ما کنی ز کرمز بندگان گنه آید ز تو خداوندی

چو من ز جان و دلم بندهٔ درت جانادرِ وصال به رویم بگو چرا بندی

تو آن به جای من خسته دل مکن [که] اگرکسی به جای تو آن را کند تو نپسندی

دلا نگار ندارد سر وفا با منبه دام زلف پریشان او چه در بندی

ز جستجو ننشستی تو تا مرا آخردر آتش غم هجران دلبر افکندی

جهان چو بر دل خلقست این چنین شیرینبگو چرا ز جهان مهر خویش برکندی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره آرزوها و عشق خود با معشوق صحبت می‌کند. او به دشواری بیان احساساتش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر حال خود را بگوید، معشوق نخواهد پسندید. شاعر از معشوق می‌خواهد که نگاهی به او کند و از آنجا که خود را بنده‌ای از بندگان می‌داند، انتظار لطف و کرم او را دارد. او ابراز می‌کند که در عشق و وصال به عشقش گرفتار است و از بند معشوق خسته است. همچنین، شاعر به این حقیقت اشاره می‌کند که دلش امید و وفای دیگری نمی‌بیند و در آتش غم جدایی می‌سوزد. در نهایت، او از معشوق می‌پرسد که چرا از دنیای شیرین دوری می‌کند.