شمارهٔ ۱۲۷۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ادی۵ بیت

به رخ چون ماه تابانی به قد چون سرو آزادیچنین نبود بنی آدم یقینم کز پری زادی

تویی آزاد سرو ما به جوی خلد بَررستهشدیم از جان تو را بنده نمی‌خواهیم آزادی

بده دادم نگارینا ز روز وصل خود یک شببترس از ناله زارم مکن زین نوع بیدادی

به جان آمد دلم دیگر ز غم خوردن به جان آمدبگو آخر عزیز من علی رغمم چرا شادی

مرا بار غمت بر دل بسی بود ای بت مهرویچرا داغی ز هجرانم دگر بر سینه بنهادی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و آزادی معشوقش می‌گوید و چهره او را به ماه و قدش را به سرو تشبیه می‌کند. او اعتراف می‌کند که این زیبایی از جنس انسان‌ها نیست و دلش را به پای معشوقش می‌سپرد و در عوض آزادیش را نمی‌خواهد. شاعر از درد و غم جدایی‌اش شکایت می‌کند و می‌پرسد چرا معشوقش به او شادی نمی‌دهد و بار غم را بر دوشش می‌گذارد. او ناله و فریاد خود را به خاطر غم جدایی ابراز می‌کند و به معشوقش می‌گوید که این درد دیگر برایش غیرقابل تحمل شده است.