شمارهٔ ۱۲۶۲
دلا این عشقبازی تا به کی بیشب هجرش درازی تا به کی بی
سهی سروا مکن جز راستی هیچبهل بازی که بازی تا به کی بی
زبان با ما دلت با دیگرانستبگو این حقّه بازی تا به کی بی
دلم در بوته هجران به زارینگویی جان گدازی تا به کی بی
کبوتروار شد در مهربانیمجو دوری که بازی تا به کی بی
مکن مر دوستان را خوار و غمخوارچنین دشمن نوازی تا به کی بی
نیاز ما به وصلت هست بسیارتو را این بی نیازی تا به کی بی
سرافکندهست نرگس پیش چشمتترا این سرفرازی تا به کی بی
مرا خرقه به خون دیده پالودبه خون جامه نمازی تا به کی بی