شمارهٔ ۱۲۲۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: اشته۷ بیت

ای مرا از یاد خود بگذاشتهمهربانی از میان برداشته

این دل مسکین سرگردان مااز تو چشم مهربانی داشته

دشمنی کردی به جانم دلبرااو تو را از دوستان پنداشته

با وجود بی وفایی و جفاتخم مهر دوست در جان کاشته

در جهان عاشقی ای حور زادرایت مهر و وفا برداشته

آشنایی از جهان گویی برفتکاینچنین بیگانه‌ام انگاشته

در جفا چندان بکوشیده‌ست کاوجای صلح آن بیوفا نگذاشته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره دلشکستگی و بی‌وفایی محبوب است. شاعر از محبوب خود گله می‌کند که او را فراموش کرده و مهربانی را از او گرفته است. دل شاعر که از محبت پر بوده، اکنون سرگردان و در عذاب است. با وجود این که محبوب به او جفا کرده، شاعر همچنان در دل خود عشق او را نگه داشته است. او به عالم عشق و وفا اشاره می‌کند و حس می‌کند که آشنایی و دوستی از میان رفته و اکنون به بیگانگی تبدیل شده است. در نهایت، شاعر از خیانت و بی‌وفایی محبوبش سخن می‌گوید که هیچ جایی برای صلح و آشتی باقی نگذاشته است.