شمارهٔ ۱۱۹۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ارمازتو۷ بیت

ندارم دل که دل بردارم از تواگرچه هست بس آزارم از تو

گل وصلت به دست دیگرانستنصیب آخر چرا شد خارم از تو

عزیز بس کسی بودم نگاراکنون چون خاک باری خوارم از تو

بپرس از روی زرد و آه سردمکنون چون گرم شد بازارم از تو

اگر یاری و دلداری چنین استبرو جانا که من بیزارم از تو

چرا باری نباشد بر درت بارولی بر دل بود بس بارم از تو

نهال قامتت خوش در بر آمدبحمدالله که برخوردارم از تو

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و درد جدایی سخن می‌گوید. او از دلشکستگی و رنجی که از معشوق می‌کشد، می‌گوید و احساس می‌کند که دیگران از عشق او بهره‌مند شده‌اند. با وجود این که به معشوق خود وابسته است، از وضعیت خود رنج می‌برد و به بی‌توجهی و سردی معشوق اشاره می‌کند. در عین حال، با وجود تمام آزارهایی که از او می‌بیند، نمی‌تواند عشقش را فراموش کند و همچنان به معشوق خود وابسته است. شاعر احساس می‌کند که زیبایی و شادی به دور از اوست و به حال زار و افسردگی خود می‌نازد. در نهایت، او به طور تلخی از زندگی و عشق خود حکایت می‌کند.