شمارهٔ ۱۱۹۰

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ین۹ بیت

بگشای در رحمت بر روی من مسکینبَردار ز لطف خود غم را ز دل غمگین

غمگین دل بیچاره بی کس شد و سرگردانتا چند چنین باشی سرگشته دمی بنشین

بنشین ز هوس تا کی در گرد جهان گردیفارغ شو ازین معنی وین عرصه دمی برچین

بر چین سر زلفش پر چین شده این دلهاچون بلبل شوریده بر روی گل رنگین

رنگین چو گل رویش نشکفت به بستانهاچون صورت زیبایش هرگز نبود در چین

در چین شده ابرویش با ما ز چه رو باشداز روی خطا چشمش افتاده به ما چندین

چندین چه کنی یارا این جور و جفا بر ماتا چند توان کردن این اسب جفا را زین

در زین قدش چندین ای شاه جهان آرایرخ بر رخ جانم نه من با تو ندارم کین

کین از چه سبب داری با این دل شوریدهپیوسته مرا داری سرگشته تو چون فرزین

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دلواپسی و درد دل شاعری است که از خداوند می‌خواهد رحمت و لطفش را به او نازل کند و غم را از دل غمگینش بزداید. او از سرگردانی و بی‌کسی خود می‌نالد و از معشوقش می‌خواهد که لحظه‌ای بنشیند و از هوس‌های دنیا فارغ شود. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و حسرت می‌خورد که زیبایی او مانند گل در بستان‌ها شکفته نشده است. او از جفای معشوق رنج می‌برد و از او می‌خواهد که این رفتار را متوقف کند، زیرا او هیچ کینه‌ای نسبت به او ندارد و فقط دلش به عشق او زخم خورده است.