شمارهٔ ۱۱۷۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انیمکن۷ بیت

ای دل ای دل بیش ازین در عشق نادانی مکندیدهٔ مهجور ازین پس گوهرافشانی مکن

چون نمی‌خواهد مرا دلدار شهرآرا بیاهم سبک روحی کن آنجا هم گرانجانی مکن

عشقبازی با رخ خوبش نه کار سرسریستسرّ عشقش آشکارا گشت پنهانی مکن

ای که جویای لب یاقوت رنگی در عدنگر زند تیغت به ترک گوهر کانی مکن

ای صبا گر بگذری بر کوی آن زیبا نگارگر بفرماید بدان در غیر دربانی مکن

گرچه مشکل گشت راه کوی وصلش پیش مازینهار ای دل به ترک او به آسانی مکن

چون بد و نیکش جزایی هست بی شک در جهانسعی کن ای بی خرد بر آنچه درمانی مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احوالات عاشقانه و مشکلات عشق اشاره دارد. شاعر از دل خود می‌خواهد که در عشق نادانی نکند و به جای امیدواری به معشوق ناچیز، از گوهری گرانبها بپرهیزد. او به دلش هشدار می‌دهد که چون معشوق نمی‌خواهد او را، نباید به دنبال او باشد. همچنین به این نکته می‌پردازد که عشق واقعی و عمیق، بازی‌وار نیست و باید جدی گرفته شود. شاعر به دلی که به دنبال زیبایی‌هاست می‌آموزد که هرقدر هم که راه عشق دشوار باشد، نباید به راحتی از آن دست بکشد و باید به عواقب اعمال خود توجه کند. در نهایت، او از دلش می‌خواهد که در این عشق در جستجوی درمان باشد و از نادانی بپرهیزد.